تبلیغات
.:: یـــازْدَهُ یـــازْدَهْ دَقِـیــقِهْ ::. - مطالب امیررضا صافحیان

.:: یـــازْدَهُ یـــازْدَهْ دَقِـیــقِهْ ::.

لاشه

   ادوارد: میدونی فرق بین درد و رنج چیه ؟

    آنا :چه فرقی میکنه؟ وقتی دوتاشون بدن

   ادوارد:وقتایی که باهات حرف میزنم و حواست پیش یکی دیگه س، این میشه رنج!

   آنا:خب درد چیه اونوخ؟

   ادوارد:که با این حال باز دوست دارم ..!

[ اسب های لنونگراف شبیه ما نیستند/ رابرت کیوساکی]


   یک لاشه که بوی گوه گرفته من را

   معنی شده هر ثانیه هی مردن را

   در فکر خودش به عشق بازی مشغول ..،

    [ آن مرد بغل کشید حجم زن را !]

                                            "صافحیان"


  پ.ن: این روز ها سخت می گذرد... لحظه لحظه ام به تناقض می رسد...  و مدام  بیت سید مهدی موسوی را میخوانم:

   فحشی ست در دلم که شدیدن مودب است/ در من تناقضی ست که هر روزش از شب است!



  • یه حرفایی به من() 
  • تو نمیمیری!

         سرباز برگ های مرا جمع می کند  /  ما باختیم! نوبت یک مرد دیگر است ...

                                                                                                      "سید مهدی موسوی"



        به مهدی موسوی عزیز – که این روز ها حال خوبی ندارد –


       
    هی گریه كن تا بغض هایت را بشورانی
       
    از زندگی چیزی به جز اندوه می دانی؟
       
    هی گریه كردی در تمام بی كسی هایت
       
    خود را كشیدی توی آن آغوش تنهایت
       
    خود را كشیدی در میان ورطه ای از خون
       
    خود را كشیدی مثل یك سیگار دردافزون
       
    خود را كشیدی توی دفتر های نقاشی
       
    شاید تو هم مثل خودت كمرنگ تر باشی!
       
    تاریك تر از این همه فانوس،خاموشی!
       
    تنها خودت بر درد های كهنه ات گوشی
       
    اما درون خیس باور پا نمیگیری
       
    حتا سراغی هم از این دنیا نمیگیری
       
    در آخرین پاییز با برگی كه می افتد
       
    تصمیم هایی محكم و مردانه میگیری
       
    رقصان و لرزان بر زمینی خشك می افتی
       
    در زیر پای عابران هم جا نمیگیری
       
    در بیت بیت شعر هایت مرگ جریان داشت
       
    جان می دهی هرروز...اما تو! نمیری ...

                                                                    "صافحیان"


    sedmehdi

       

        پ.ن خودش را نیز به خواندنش دعوت کردم ...



  • یه حرفایی به من() 
  • یاد

        فرمانده لاک: همه که عقاید تو رو باور ندارن!
       مورفیس: عقاید من نیازی به باور اون ها نداره!

    [The matrix reloaded , Lana Wachowski , Andy Wachowsk]



       صـحرا و هجــــوم باد بــود و نیزه

       فریـاد و صــــدای داد بـــود و نیزه

       تـن ها همه زیر پای اسبان لـــرزید

       سَر، زنده فقط به "یاد" بود و "نیزه"

                                                    "صافحیان"


    پ.ن: با هر تفکر و آیینی که باشی حسین و آنچه بدان معتقد بود قابل احترام اند!



  • یه حرفایی به من() 
  • عشق یعنی حالت خوب باشه ...

    هدیه تهرانی:روزی که فک کردی یکی رو از ته دل دوسش داری ولش نکن،ممکنه دوباره تکرار نشه،آدم وقتی تو سن و سال تویه فک میکنه همیشه براش پیش میاد،باید پونزده سال بگذره که بفهمی همون یه بار بوده،که حالت با چیز دیگه ای خوب نمیشه! عشق یعنی حالت خوب باشه ... [ پل چوبی ، کارگردان:مهدی کرم پور ]


       خوب یک تابستان دیگر هم گذشت ! تابستان ها کمتر شعر می گویم ... امسال هم که کنکور سر به جان ما خواهد گذاشت! گاهی انسان به قسمت معتقد می شود و گاهی برای به دست آوردن چیزی می جنگد!می جنگم اما هرچه قسمت باشد...

       و یک رباعی دیگر:


       در گــوش خدا صدای ما جـا مـانده

       یک خـانه مـتروکه  در اینجـا مـانده

       گـفتـم بـخدا بــدون تـــو مــی مـیـرم

       حالا نه خدا...نه ردی از مـا مانـده!

                                                    "صافحیان"


      عادت کرده بودم پایان شعر هایم نام خودم را سفید و قرمز بنویسم...عادت! پست پیشین عادت شکنی شده بود ...






  • یه حرفایی به من() 
  • تنها تو می مانی ...

        آدریان: چرا اینقدر برات مهمه که خواب ببینی؟

        کاب: به خاطر این که توی رویاهام با همیم ...

    [Inception \ 2010 \ director & writer : Christopher Nolan]


       کافی ست تنها ساعتی نباشد ...

                  تا زمانی با تو ام انگار شاعر نیستم/از تو تا دورم دلم انگار شاعر می شود ..!(نجمه زارع)

     

     و اما با یک غزل مثنوی :

      

       رفتی...دوباره جان و سیگارم به لب آمد

       درگیر بودم با خودم...با تو...!که شب آمد!

       شب آمد و بارید من را در خودش تا صبح

       شب آمد و...شب آمد و...شب آمده یا صبح!؟

       شب ها صدای جیرجیرک ها نمی گیرد

       فریاد های خسته ی من پا نمی گیرد

       شاید به جرم عشق یا تنهایی ممتد !

       درد مرا جدی کسی اما نمی گیرد

       حتا همان که دوستش دارم و خواهم داشت

       من را در آغوش خودش اینجا! نمی گیرد...


       هی پشت حرف مردم این شهر جان دادیم

       تاریخ تنها بودن خود را نشان دادیم

       مردم دوباره دین و ایمان را نجس کردند

       ما هق هق گریه...فقط لبخند حس کردند !

       این شهر روزی قصه ها را حفظ خواهد کرد

       این شهر تنهایی ما را حفظ خواهد کرد

       این شهر در آغوش من جان می دهد روزی

       تنها تو می مانی و این اشعار دیروزی ..!


       پ.ن: همیشه حال این روز هایم را در شعر هام نجویید...  حالم این روزا حال خوبی "هست"!



  • یه حرفایی به من() 
  • حبه قند !

     

      چشم های تو در سرم لرزید

       ناگهان یک نگاه خوبم کرد

       آمدی تا مرا بسوزانی

       آتش چشم هات چوبم کرد


       از خیالات من بزن بیرون

       یک بغل سهم دست هایم باش

       باز در من بچرخ و شادم کن

       حبه قندی درون چایم باش


       حبه قندی درون چایم باش

       استکانم هوای تو دارد

       استکانی که آخر این شعر

       حرف هایی برای تو دارد


       حرف هایی که توی من خشکید

       از تمام نبود هایی که

       رفته بودی و استکان بودم

       استکان بدون چایی که


       یازده بار گریه ات کردم

       تا تو را روی تخت باریدم

       با تو سیگار دود می کردم

       بی تو من فکر ها تراشیدم


       بی تو این کوپه ها مرا بردند

       در قطاری که خاطراتت بود

       زنگ خوردم دوباره توی قطار

       گوشی لعنتی من قط بود

       .

       .

       .

       کاش بودی کنار مردی که

       بی تو... تنها تو را کم آورده

       "تا ته زندگی نفس دارد

       باز اینجا تو را کم آورده"*

                                                   "صافحیان"


    -----------------------------

    * "تا ته زندگی نفس دارم/من تو را این وسط کم آوردم (محمد بهادر مایوان)"

    ----------------------------

           دانلود فایل صوتی همین شعر



  • یه حرفایی به من() 
  • مترسک

      

        مترسک ها راست می ایستند و راست ایستاده می میرند ...


      از کنار مزارع گـندم

       یک قطار آمد و عبوری کرد

       توی غمگینی مسافر ها

       یک مترسک بهانه گیری کرد


       چشم روی قطار می دوزد

       چشم هایی که وارث دردند

       زخم هایی درون چوبش که...

       زخم هایی که مال یک مردند


       با کلاهی همیشه مخفی بود

       آن دو چشم عمیق و بیدارش

       ناگهان بوی دود را فهمید

       دود می کرد قلب بیمارش


       مزرعه توی دست هایش بود

       آتشی را به جانشان انداخت

       گندمی که برای بودن بود

       شعله ای در میانشان انداخت


       شعله ای که همیشه می سوزد

       مثل سیگارِ توی تنهایی

       شعله ای که همیشه می سوزد

       باز سیگار...باز تنهایی..!


       در میان صدای یک حلزون

       شعله ای از سکوت روشن بود

       توی آرامشِ  سیاهِ شب

       آتشی رو به روت،روشن بود


       توی تنهایی مسافر ها

       یک مترسک دوباره تنها شد

       با عبور قطار بعدی هم

       در دل مادرش زمین جا شد ..!

                                                 "صافحیان"


      پس از یک ماه امتحان - آن هم نهایی - خروج از این دهکده ی تاریخی باستانی آب و هوایم را خوب کرد و دیدن تئاتر - نسبتن خوب - "دست نیافتنی ها" هم خوب ترم کرد و ساعت ها نشستن میان کتاب های شعری که دوست داریمشان هم خوب تر تر !

           شادمانگیتان برقرار !



  • یه حرفایی به من() 
  • startup weekend

       میان درس و روزمرگی ها تجربه ی استارت آپ با تیمی پر انرژی محشر بود ..!

                                                         ↓   

    startup

       

         پ.ن : اول شدیم ☺ 


        و اما شعر :

              تمام روز به خواب هایم می پرم

                                       و شب ها بیدار نمی مانم

                            که گوسفند ها روی خواب هایم بپرند !

          تمام روز به خوابت می آیم

         اما

             واقعن

                     به خوابت

                                      می آیــم ..؟

                                                               "صافحیان"


       گوشه ای را نشسته ای شاید

       سرنوشت تو را رقم بزنند

       من به تو بیش از این وفادارم

       استکان هایمان به هم بزنند

     

       ما دو نسل پر از صدا بودیم

       توی فریادمان خدا هم بود

       مرگ بر این و آن نمی دادیم

       توی فریادمان خدا کم بود

     

       غرق در یک دموکراسیِ بزرگ

       وسط جبهه ی سیاسی ها

       ما فقط عاشق خدا بودیم

       بین دعوای شیخ و  قاضی ها

     

       شاخه های نبات در فنجان

       جای اسپرسو را کمی گم کرد

       عشق رویید بین ما دو نفر

       شاخه های نبات گندم کرد

     

       باز هم یک گناه تکراری

       وسط عشق ما خودش را کشت

       شاخه های نبات لرزیدند

       باز هم رقص مرگ بر... با مشت!

       .

       .

       .

       گوشه ای را گرفته ای شاید

       گوشه گیری تو را عوض بکند

       با سکوتی که بین ما آمد

       شاخه های نبات رز بکند ..!

                                                                             "صافحیان"



  • یه حرفایی به من() 
  • مرد سفالی

        بس که بد می گذرد زندگی اهل جهان  /  مردم از عمر چو سالی گذرد عید کنند!

                                                                                                                    "صائب تبریزی"


        سلام  قبل از سال جدید با دو شعر به روزم و منتظر نظراتتون:

     

       هی گـــریه مــــی کنم، بر خـنــده هـــــای تو

        درمـــانــده مـــی شــوم ، درمـــانده هـای تو

       حسـی کـه مبهم است ، مردی پر از غـم است

       پــایــان مـــاجراسـت،"بدجــور ســردم است*"

       هــی شــــال می شــدی بـــر روی گـــردنـــم

       آغـــــــوشِ بـــــــازِ تـــو ســنـگـــیــنیِ تــنــم

       هــــی جـیــــــغ مــی شــدی از ترس و دلهره

       هـــی نعـــــره مــی شــدم،لعنــت به بــــودنـم

       هـــی اشــــک مــی چکیـــــد از دفـترِ سپــیـد

       مــن زار مــــی زنـــم مـــن واقــعــن زنـــــم!

       هی ضـــربـه مــی زنـد بر روی گـــردنـــــم

       هــــــی درد مـــــــی کــنــد رد نـبـــودنـــــم

       ردی کـه رفتـــه اسـت ردی که - باز- نیست

       این زخـــم بستـه بــود زخمی کـه  بـاز نیست

       هی زخـــم خــورده ام ... هـــی درد مـی کشم

       هــــی ســرد می شوم ... هــی شعله می کشم

       هــــی دود مــی شوم در جـــای خــــالـی ات

       سیــــگـار مــــی کشـــد،مـــردِ ســفـــالـی ات

       سـیـــگــار مــــی کشــم پـشـــتِ نــگـــاه تـــو

       هـــی "تـــیـر" می کشــم در "قـلـب" خالی ات...

                                                                         "صافحیان"


    * از خواب می پرم،خوابی که درهم است/آغوش تو کجاست؟!بدجور سردم است (سید مهدی موسوی)

     


      "گرفــتـه اسـت دلــم"* مثــل بیــد می لـــرزم

       و بـرف،رویِ"ســـکوتی سفیــد" می لـــرزم

        صدایِ خسـته یِ تــاری ضـعیف تر مـی شد

       ددف ددف دد دف دف ردیف " تــر" مـی شد

       صـــدای مبـهم "دف" تـوی قـلب غــمـگیـــنم

       و بغضِ"دفـــتـرِ" شعری که خشک می بیــنم

      عجیــب " تــر" شــده ایـن پلک های لعنتی ام

      عجیب تر شـــده ایــن شعـر های خط خطی ام

      عجـیـب مـــی شــود ایــن زنــدگی ولــی شـاید

       تمــــــــام زنـدگی ام مـــــرگ بــوده و بـــاید...

     

        یـا زندگیــمو عـوض کنـم


                               یا تا آخر عمــــر بین " تیر " و " بهمن " معلــق بمونـم و

                                                                                                       درد بــکشم ...

     

       و درد مـــی کشـــد ایـــن مـــرد مرده را تــــه!

       و درد مـــی کشم...ایـــن مــرد مـرده آیـا؟! اَه...

       دوبـــاره بــویِ لجــن تـــویِ مـــرد مـی ریـزد

       از آسمــان خــودِ "من" تـــوی مـــرد می ریزد

       از آســـمان همـــه ی ابـر هــا عـبــوریــــــدنـد

       دوباره بـــرف شــد و ابـــر هـــا نخــنــدیــدنــد

       دوبــاره بـــرف شــده و مثـــل بیـــد مــی لـرزم

       هنــــوز درد مـــی کشم امــا سپـیــد مــی لرزم!

       دوبـــاره آخــــر شــعـرم "سـکـــوت" کــم دارم

       مـیــان مـــانـــدن و رفـتـن"هــبـــوط" کـم دارم...

                                                                       "صافحیان" 

    * گرفته است دلم ؟!یا گرفته است دلت؟!/چقدر تلخ شده روز های ما عسلم... (سید مهدی موسوی)


        ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور...

     سالی نیکو داشته باشید ...



  • یه حرفایی به من() 
  • مرگ پایانِ خوبِ بازی بود . . .

      

       - ... تو هیچ وقت عاشق بوده ای، ستار؟!

       ستار به لبخندی دوستانه در چشمان و گونه های جوان بیگ محمد نگریست و گفت:

       - عاشق زیاد دیده ام!

       بس ساده و یکرویه، بیگ محمد پرسید:

       - راه و طریقش چه جور است عشق؟

       ستار به جواب گفت:

       - من که نرفته ام برادر!

       - آن ها که رفته اند چی؟ آن ها چی می گویند؟

       ستار گفت:

       - آن ها که به آخر رفته اند، وانگشته اند تا چیزی بتوانند بگویند!

          ...                                                                                  (محمود دولت آبادی، کلیدر)


       "زندگی شوخیِ غم انگیزی ست!"

       مثـــل سبزی میـــان دنــدان اسـت

       - نام قـــاتـل؟![صـدای زنـدان بـان]

       حــسِّ ســبزی میـــانِ دنـدان است

     

       شــایـد ایــن حکــم آخر شرع است

       بــا طــنابی کــه روی میـــز افتــاد

       حــسِّ مـــردن دوبــاره جـاری شد

       مـردِ قــاتـل به چیز...چیز...افتــاد

     

       قـــاتـلی کــه همیــشه مقتـول است

       قـــاتـلی خـســته از قضـــاوت هـا

       قـــاتـلی که دو بــار جان داده ست

       تــوی زنـــدان...میــــان عـادت ها

     

       چهره اش بوی خودکشـی می داد

       شــاید از حـکمِ خویش راضی بود

       از هــمـــــــان روزِ اولِ خلقـــت،

       فعـــل هــایش همیشه مــاضی بود

       .

       .

       .

       جسمِ سـردی به روی خاک افتــاد

       مـــرگ پایــانِ خــوبِ بازی بــود

       "زندگی شوخیِ غم انگیزی ست!"

       جمــله ای تــوی ذهـن قاضی بود . . .

                                                                          "صافحیان"


       در پشتِ نقابِ عشق پنهان شــده ای

       بازیــچه برایِ فالِ فنجـــان شــده ای

       این قهوه ی تلخ آخرش شیرین اسـت

       در قهوه ی تلخِ من نمـــایــان شده ای

                                                                          "صافحیان"


       پ. ن: به قول حامد عسگری عزیز یک سینه حرف هست! ولی نقطه چین بس است . . .

       و هیج وقت فراموش نکنیم واقعیت همیشه با حقیقت یکی نیست!

      پ.ن دو: شاید دیر تر به روز شدم  

      



  • یه حرفایی به من() 


    • هرکه را با خط سبزت سرسودا باشد
      پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد
    حافظ

    سلام
    امیررضا صافحیان هستم متولد فروردین ماه 1377 در نیشابور.
    و مشغول به خواندن علوم کامپیوتر در شهید بهشتی تهران

    که به همراه ' رفیق شماره ۱۱۱۱ ' این وبلاگ را می نویسیم !

    بنده را نام خویشتن نبود
    هر چه ما را لقب دهند آنیم !

    "حضرت سخن-سعدی-"

    ------------------------

    آنچـہ بر ما مے گذرد را در این وبگاه ببینید...
    .:.:راستے صفحـہ هاے قبل رو هم چڪ ڪنیــــــــــد :.:.

    ------------------------

    در گوشہ ای از تخت،مچالـہ
    تنهایـے و اشعار معـــاصـر
    نیمــــا و فــروغ و بهــبهــانے
    هی گریہ بہ حالِ حالِ حاضِر !

    #صافحیان

    -------------------------
    صرفا برای احتیاط :
    استفادہ از اشعار و ترانـہ ها تنها باذكر منبع و اجازہ ے مولف آزاد است!

    ------------------------

    امیررضا صافحیان


    آخرین پست ها


    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :