اینجا کنار شاد بودن های تکراری

                                                 خرمای بم

            رنگی مجدد سبز میگیرد

یک شال

                             از رنگ تمام بوی قالی ها

بر کشتزار مرده ی پاییز روییده

      برف و تگرگ

                        بی رنگی های ممتد

میدرد سینه ی پر خاک مادر را

                                      جای دستان پدر خاکیست

              کودکی از گشنگی سیر است

                                    شعر در امواج افکارش

            باز دنبال تو می گردد

                           عقل و عشق این جا

فدای میهن و دین است

                      خرمای بم

                                          پخته

                                                   ولی دیر است!!!!

"صافحیان"