به برادران و خواهرانم : 

    در من بیا و زرد جارو کن 
    دیگر توان سبز ماندن نیست
    اینجا کفن پوشیده ای دشت است
    اینجا...هر آن که بود ! دیگر نیست

    نفرین و لعنت را رها کردیم
    ما زخم خوردیم و چه ها کردیم؟
    کاری نبود آنی که ما کردیم...
    مردی به زنجیر است و دشمن نیست ...
 
    تاریکی ما بیشتر می شد
    از گریه ها تاریخ تر می شد
    دائم فضا تاریک تر می شد
    این قصه ها لازم به گفتن نیست !

    ما را میان گریه رویاندند
    بذرانگیمان را نمایاندند
    ما رشد کردیم و تبر ماندند
    امروز دیگر وقت مردن نیست

    از بغض تازه تر شدیم اما
    بی دود خاکستر شدیم اما
    بی بال و پر ... پرپر شدیم اما
    پایان کار گل ! شکفتن نیست ...
 
                                               "صافحیان"

  پ.ن : سعی کردند مارا دفن کنند غافل از اینکه ما بذر بودیم
 (ارنست چگوارا)