- ... تو هیچ وقت عاشق بوده ای، ستار؟!

   ستار به لبخندی دوستانه در چشمان و گونه های جوان بیگ محمد نگریست و گفت:

   - عاشق زیاد دیده ام!

   بس ساده و یکرویه، بیگ محمد پرسید:

   - راه و طریقش چه جور است عشق؟

   ستار به جواب گفت:

   - من که نرفته ام برادر!

   - آن ها که رفته اند چی؟ آن ها چی می گویند؟

   ستار گفت:

   - آن ها که به آخر رفته اند، وانگشته اند تا چیزی بتوانند بگویند!

      ...                                                                                  (محمود دولت آبادی، کلیدر)


   "زندگی شوخیِ غم انگیزی ست!"

   مثـــل سبزی میـــان دنــدان اسـت

   - نام قـــاتـل؟![صـدای زنـدان بـان]

   حــسِّ ســبزی میـــانِ دنـدان است

 

   شــایـد ایــن حکــم آخر شرع است

   بــا طــنابی کــه روی میـــز افتــاد

   حــسِّ مـــردن دوبــاره جـاری شد

   مـردِ قــاتـل به چیز...چیز...افتــاد

 

   قـــاتـلی کــه همیــشه مقتـول است

   قـــاتـلی خـســته از قضـــاوت هـا

   قـــاتـلی که دو بــار جان داده ست

   تــوی زنـــدان...میــــان عـادت ها

 

   چهره اش بوی خودکشـی می داد

   شــاید از حـکمِ خویش راضی بود

   از هــمـــــــان روزِ اولِ خلقـــت،

   فعـــل هــایش همیشه مــاضی بود

   .

   .

   .

   جسمِ سـردی به روی خاک افتــاد

   مـــرگ پایــانِ خــوبِ بازی بــود

   "زندگی شوخیِ غم انگیزی ست!"

   جمــله ای تــوی ذهـن قاضی بود . . .

                                                                      "صافحیان"


   در پشتِ نقابِ عشق پنهان شــده ای

   بازیــچه برایِ فالِ فنجـــان شــده ای

   این قهوه ی تلخ آخرش شیرین اسـت

   در قهوه ی تلخِ من نمـــایــان شده ای

                                                                      "صافحیان"


   پ. ن: به قول حامد عسگری عزیز یک سینه حرف هست! ولی نقطه چین بس است . . .

   و هیج وقت فراموش نکنیم واقعیت همیشه با حقیقت یکی نیست!

  پ.ن دو: شاید دیر تر به روز شدم