هــی قــدم نزن تــو مغزم

   دل من گــــریه نمیـــخواد

   زیــر آفــــتاب نگـــــاهت

   یه نفـر سـایـه نمیخـــــواد



   یه نـفـر که تــویِ رویـاش

   تـورو با خـودش کشیـــده

   یه نفــر کــه بــاز دوبـاره

   تــو رو دیــده...نچـشیــده



   دوس داره راه بره تا صب

   شـبا رو مثــــلِ یه فــانوس

   یا قـدم زدن تــو فـــکـراش

   پشــت شـیــشه ی اتـوبوس



   دسـتشـو کنــار شــــیشــه

   زیـر گــونه هاش میــذاره

   تـا مـگه بـِـبــینه شـــــایــد

   تـورو یـک روزی دوباره



   نگاهش خُـــش شده روی

   بـــرگــایِ زردِ درخـتـــا

   پــا به پــا قــــدم زدن تـا

   تویِ کـــوچــه خـیلی وقتا
 


   دوتـــــایی کــنـار هـــم با

   یه ســکــــوتِ عــاشـقانه

   یه نــگــــاهِ پر حـــرارت

   با یـــه کـــارِ احــــمــقانه



   باز به فــکرِ تو بــود اما

   یه تـرانه هم سقــــط شـد

   توی خون غلطیده بــیتش

   ردیفش بازم،"ســـقط شد"...

                       
                                               "صافحیان"